mehmet.com

Lancet Neurology ve Lancet’de yayınlanan bir dizi araştırmanın sonuçları hipertansiyonda inme riskinin ortalama basınçtan çok sistolik kan basıncındaki değişkenlikle ilişkili olabileceğini düşündürüyor.

25 bin hipertansifi kapsayan bir kohort incelemesi muayeneden-muayeneye sistolik kan basıncı değerlerinde gözlenen değişkenliği artmış inme riskiyle ilişkilendirilebilmiş.

Başka çalışmada amlodipin kullanan hastalarda sistolik kan basıncının atenolol kullanan hastalara oranla daha az değişkenlik gösterdiği ve bu grupta inme riskinin daha düşük olduğu görülmüş.

Diğer bir projede ise geçici iskemik atak (TIA) geçiren hastaların tıbbi kayıtları incelenmiş ve azami sistolik kan basıncı ve sistolik kan basıncı değişkenliğinin parametrelerinin inme için güçlü birer risk göstergesi olduğu kanısına varılmış.

Lancet’de yayınlanan bir meta-analizde de antihipertansifler kan basıncı değişkenliği açısından karşılaştırılmış. Analizden kalsiyum kanal blokerleri ve diüretiklerin ACE inhibitörleri, anjiyotensin reseptör blokerleri ve beta-blokerlere oranla daha az değişkenliğe neden olduğu sonucu çıkmış.

Kaynak

Hypothesis Links Blood Pressure Variability to Stroke Risk in Hypertension

İngiltere’de yapılan bir araştırma yoğunlaştırılmış tip 2 diyabet tedavisinin zararının faydasından fazla olabileceğine ilişkin artan bilimsel gözlemlere bir yenisini ekledi.

Tip 2 diyabet tedavisi HbA1c’yi normale çekmek üzere yoğunlaştırılmış yaklaşık 50 bin hastanın verilerini inceleyen araştırmacılar, tüm-sebeplerden ölüm riskinin düşük (<%6.5) ve yüksek (>%10.5) HbA1c’li hastalarda ~%7.5 grubuna oranla yüksek olduğunu görmüş.

Çalışmaya  glukoz düzeyleri monoterapi ile kontrol altına alınamayan akabinde tedavisi yoğunlaştırılan hastalar dahil edilmiş. Hastalar “oral kombinasyon tedavisine geçilenler” ve “oral ajanla birlikte ya da tek başına insülin tedavisi başlananlar” kollarında incelenmiş.

Araştırmanın kapsadığı 1986′dan 2008 aralığında insülin-bazlı yoğunlaştırılmış tedavi grubunda 2834, oral kombinasyon tedavisi grubunda da 2035 ölüm gerçekleşmiş (HR = 1.49; %95 CI 1·39—1·59).

Çalışmanın retrospektif olması, hasta özelliklerinin net olarak açıklanmaması (en azından abstraktta) ve sonlanım olarak tüm-sebeplerden ölümü kullanması gibi kusurları olsa da, yoğunlaştırılmış tedaviye karşı biriken bilgi dağarcığına yeni veri eklemesi bakımından önemi var.

Kaynaklar

1. Survival as a function of HbA1c in people with type 2 diabetes: a retrospective cohort study, The Lancet. WWW
2. Gecikmiş Agresif Şeker Kontrolü
3. Greenfield S, et al. Comorbidity Affects the Relationship Between Glycemic Control and Cardiovascular Outcomes in Diabetes. Annals of Internal Medicine. 2009;151(12):854-860. WWW

AstraZeneca sponsorluğunda yapılan PLATO çalışmasının faz III sonuçları, erken invazif akut koroner sendrom tedavisinde clopidogrel yerine ticagrelor kullanıldığında kardiyovasküler ölüm, miyokard enfarktüsü ve inmeden oluşan primer sonlanım riskinin azaldığını (clopidogrel ile %11, ticagrelor ile %9) göstermiş.

6-12 aylık takipte ticarelor ve clopidogrel grupları arasında majör kanama riski açısından da anlamlı fark bulunmamış.

Aşağıdaki videoda Uppsala Üniversitesinden Prof. Dr. Lars Wallentin kısaca ticagrelor ve PLATO çalışmasından bahsediyor.

Kaynak

Cannon C. P., et al, Comparison of ticagrelor with clopidogrel in patients with a planned invasive strategy for acute coronary syndromes (PLATO). The Lancet, doi:10.1016/S0140-6736(09)62191-7 / makale.

Günün birinde tüm hekimlerin işine yarayabilecek bir bilgi. Intravenöz oksitosine hemen erişim imkanı olmayan durumlarda dilaltı misoprostol postpartum kanamayı durdurmada etkili bir alternatif olabilir.

Birkaç gün önce Lancet’de yayınlanan çalışmada daha önce oksitosin almamış 1000 postpartum kanamalı kadın IV oksitosin (40 IU), dilaltı misoprostol (800 mcg) ve plasebo kollarına ayrılmış.

Tedaviye başlandıktan 20 dakika sonra kanama kesilme oranları oksitosin için %96 ve misoprostol için %90 bulunmuş.

Kaynak

Winikoff B, et al. Treatment of post-partum haemorrhage with sublingual misoprostol versus oxytocin in women not exposed to oxytocin during labour. The Lancet [Internet]. 2010 1 [cited 2010 Jan 11]; Available from: http://www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140-6736%2809%2961924-3/abstract

Novo Nordisk’in uzun etkili glucagon-like-peptide-1 (GLP-1) analoğu liraglutide, diyabetik olmayan hastalarda kilo kaybı sağlıyabiliyormuş. Çalışmada vücut kitle endeksi 30-40 kg/m2 arasında toplam 564 birey liraglutide’ın dört faklı dozu (1,2 mg, 1,8 mg, 2,4 mg, ve 3,0 mg, günde üç kez orlistat veya plasebo koluna atanmış.

Deneklere 20 haftalık takip süresi boyunca günlük 500 kcal enerji eksikli diyet uygulanmış ve fiziksel aktivitelerini artırmaları sağlanmış.

Kilo kaybı liraglutide’ın her dozu için plasebodan fazla bulunmuş. Liraglutide ile kilo kaybı 2,4 mg ve 3,0 mg’lık dozlar için orlistat’tan fazlaymış. 3,0 mg liraglutide verilen deneklerin %76’sı vücut ağırlıklarının %5′ini kaybederlerken bu oran orlistat için %44′te kalmış.

EMEA tarafından 2009 Temmuz ayında onaylanan liraglutide’ın henüz hiçbir endikasyon için FDA onayı bulunmamakta. Liraglutide 2009 Nisan’ında FDA tarafından incelenmiş ve inceleme heyeti “ilacın tiroid tümörü gelişimine neden olabilme ihtimaliyle ilgili ciddi endişeleri olduğunu” ifade etmişler.

Uzun etkili GLP-1 analoğu liraglutide günde bir kez subkutan enjeksiyon ile uygulanıyor ve şu anda sadece Almanya, Danimarka ve İngiltere’de pazarlanmakta. Kullanımda olan diğer GLP-1 analoğu exenatide ise daha kısa yarıömürlü olduğundan günde iki kez subkutan enjeksiyonla uygulanıyor.

Bu yazıda konu edilen araştırmanın finansörü ilacın üreticisi Novo Nordisk, araştırmanın makaleye dönüştürülmesinde de yazım desteği sağlamış.

Kaynak

doi:10.1016/S0140-6736(09)61375-1