mehmet.com

Steven E. Nissen’ın European Journal of Cardiology’de yayınlanan yazısı için tıklayın.

Amerikan Gıda ve İlaç İdaresi’nin (FDA) gizli yazışma ve rapolarını ele geçiren New York Times gazetesinin haberine göre kurum içinde rosiglitazone etken maddeli Avandia®’nın piyasadan kaldırılması yönündeki görüş ağırlık kazanıyor.

Tip 2 diyabet tedavisinde kullanılan rosiglitazone ülkemizde de Avandia®, Rosenda®, Rosette®, Rositaz® ve Rosvel® markaları ile satılıyor.

http://www.nytimes.com/2010/02/20/health/policy/20avandia.html
http://www.cnnturk.com/2010/saglik/02/21/…/index.html

Rosiglitazone kullanımına bağlı kardiyovasküler sonlanımları araştıran post-marketing araştırması RECORD’ın (Rosiglitazone evaluated for cardiovascular outcomes in oral agent combination therapy for type 2 diabetes) sonuçları geçen ay Lancet’da yayınlanmıştı. Bugün o makalenin aşağıda bulabileceğiniz Türkçe tercümesi elime geçti.

http://www.scribd.com/doc/17260999/RECORD-Turkce

Rosiglitazone kullanımına bağlı kardiyovasküler sonlanımları araştıran post-marketing araştırması RECORD’ın (Rosiglitazone evaluated for cardiovascular outcomes in oral agent combination therapy for type 2 diabetes) sonuçları dün Lancet’de yayınlandı.¹

Rosiglitazone etken maddesini içeren Avandia®, Avandamet® ve Avandaryl®’in üreticisi GlaxoSmithKlein’ın (GSK) sponsorluğunda gerçekleştirilen çalışmanın sonuçları eşzamanlı olarak American Diabetes Association’ın New Orleans’da yapılan toplantısında da sunuldu.

RECORD verisinin nihai (ve oldukça kusurlu) istatistiksel analizi ilacın kalp yetmezliği ve kadınlarda fraktür riskinde önemli artışa neden olduğunu gösteriyor. İlaç, miyokard enfarktüsü riskinde de istatistiksel anlam taşımayan artışa yol açıyor.

Yukarıda saydığım bulgulara rağmen RECORD araştırmacıları “kalp hastalığına bağlı ölüm” bileşik sonlanımın artmayışından yola çıkarak ilacın kardiyovasküler açıdan güvenli olduğu gibi yanıltıcı ve neresinden bakarsanız bakın doğru olmayan bir sonuca ulaşmışlar.

2007 yılında NEJM’da rosiglitazone molekülünün miyokard enfarktüsü ve kalp hastalığına bağlı ölüm riski ile ilişkisini sorgulayan bir meta-analiz yayınlayan Dr. Steven E. Nissen, ilacın miyokard enfarktüsü riskini %43 artırdığını hesaplamıştı.²

American Diabetes Association toplantısında sunulan sonuçları değerlendiren Nissen, RECORD çalışmasının 2007 yılında açıklanan ara raporunda, çalışma başlangıcında rosiglitazone koluna atanan hastaların %30′unun ilacı bıraktığının belirtildiğini hatırlattı.

Dün yayınlanan kesin sonuçlarda başlangıçta rosiglitazone koluna atanan hastaların ne kadarının çalışma sonuna dek ilacı almaya devam ettiğinin açıklanmamasını da (%40 civarında olduğu tahmin ediliyor) eleştiren Nissen, “deneklerin ne kadarının ilacı kullandığını bilmeden güvenlik konusunda sonuca ulaşılamayacağını” da sözlerine ekledi.

American Diabetes Association ve European Association for the Study of Diabetes geçtiğimiz yıl ortak yayınladıkları Management of Hyperglycemia in Type 2 Diabetes başlıklı fikirbirliği metninde de, elde kesin veri olmamasına rağmen pioglitazone molekülünün daha güvenli olabileceği ifade ediliyor.³

FDA, RECORD çalışmasının tasarımındaki kusurlar yüzünden GSK’dan rosiglitazone molekülünün kardiyovasküler güvenliği ile ilgili başka bir çalışma düzenlemesini istemişti. TIDE adı verilen bu çalışmada ayrıca rosiglitazone ve pioglitazone molekülleri güvenlik açısından karşılaştırılacak.

Kaynakça

1. “Rosiglitazone evaluated for cardiovascular outcomes in oral agent combination therapy for type 2 diabetes (RECORD): a multicentre, randomised, open-label trial : The Lancet,” http://www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140-6736(09)60953-3/fulltext.
2. Steven E. Nissen and Kathy Wolski, “Effect of Rosiglitazone on the Risk of Myocardial Infarction and Death from Cardiovascular Causes,” N Engl J Med 356, no. 24 (June 14, 2007): 2457-2471.
3. David M. Nathan et al., “Management of Hyperglycemia in Type 2 Diabetes: A Consensus Algorithm for the Initiation and Adjustment of Therapy,” Diabetes Care 31, no. 1 (January 2008): 173-175.

Total diz artroplastisinden sonra venöz tromboembolizmi önlemede günde bir kez oral yoldan alınan 10 mg rivaroxaban, günde iki kez cilt altına uygulanan 30 mg enoxaparinden üstün bulundu. Rivaroxabanın üreticisi Bayer’in sponsoru olduğu RECORD çalışmasının RECORD4 koluna ait sonuçları içeren makale 16 Mayıs 2009 tarihli Lancet’de yayınlandı.

Özetini okuduğum çalışmanın tasarımında göze çarpan en büyük sorun rivaroxaban ile profilaksiye ameliyattan 6 saat sonra, enoxaparin ile profilaksiye ise 12-24 saat sonra başlanması. Bu 6-18 saatlik fark rivaroxabana haksız bir avantaj sağlamış. Oysa güncel profilaksi kılavuzları enoxaparine ameliyat öncesi bile başlanabileceğini söylüyor.

Kaynakça

1. Alexander GG Turpie et al., “Rivaroxaban versus enoxaparin for thromboprophylaxis after total knee arthroplasty (RECORD4): a randomised trial,” The Lancet 373, no. 9676 (5, 2009): 1673-1680.
2. W. H. Geerts, “Prevention of Venous Thromboembolism: The Seventh ACCP Conference on Antithrombotic and Thrombolytic Therapy,” Chest 126, no. 3_suppl (9, 2004): 338S-400S.